آنچه در این صفحه میخوانید:

کمبود عناصر غذایی در فلفل دلمهای
علائم کمبود نیتروژن در فلفل دلمهای:
در کمبود نیتروژن رشد گیاه به طور جدی تحت تاثیر قرار می گیرد، یکی از علائم اولیه، زرد شدن و مرگ زودرس شاخ و برگ پایینی گیاه است، برگها کوچک مانده و رنگ سبز مایل به زرد کم رنگی در سرتاسر آن ایجاد می شود.


علائم کمبود فسفردر فلفل دلمهای:
در کمبود فسفر در فلفل دلمه ای اندازه کل گیاه و اندازه برگ به شدت کاهش می یابد، برگها بسیار کلروتیک و پژمرده می شوند، به خصوص برگهای مسن که این علایم در آن ها با شدت بالاتری ظاهر خواهد شد.

از دیگر علایم کمبود فسفر در گیاه فلفل دلمه ای تیغه برگ ظاهری خالدار و کلروتیک پیدا میکندو یک درز باریک و نکروزه در امتداد رگبرگ اصلی در پایه برگ ایجاد می شود. همچنین میوه نیز در گیاهان دارای کمبود فسفر اغلب کوتاهتر و باریکتر از حد معمول میشوند.



علائم کمبود پتاسیم در فلفل دلمهای:
گیاه فلفل دلمهای که دارای کمبود پتاسیم است به شدت کاهش رشد در ارتفاع و اندازه برگ را نشان می دهد، برگها به سمت پایین خم شده، شل و پژمرده به نظر می رسند، در حالی که رنگ آنها سبز تیره باقی میماند. معمولاً تیغه های برگ با کمبود پتاسیم کلروز حاشیه ای و بین رگبرگی همراه با لکه های نکروزه روی برگهای مسن را از خود نشان میدهند.

تیغه های برگ کلروز حاشیه ای و بین رگبرگی را با لکه های نکروزه نشان می دهند، بعداً این لکه ها به هم می پیوندند و برگ حالت سوخته پیدا میکند.

همچنین برگهای بالغ کلروز حاشیه ای و بین رگبرگی را نشان می دهند که از دمبرگ در کل تیغه برگ پخش می شود. لکه های کوچک، فرورفته و گاهی سفید رنگ در سطح برگ ایجاد شده و در حاشیه ها لکه های نکروزه ایجاد میگردد. در زیر مراحل این فرایند کمبود پتاسیم در فلفل دلمه ای آورده شده است. همچنین در کمبود پتاسیم کلروز سفید بین رگبرگی طبق شکل زیر قابل مشاهده است.



علائم کمبود منیزیم در فلفل دلمهای:
نواحی بین رگبرگی برگ کلروتیک میشود ولی رگبرگ های اصلی و حاشیه اطراف آن سبز می ماند، در این حالت ابتدا برگهای مسن تر تحت تأثیر قرار می گیرند.
کمبود منیزیم و کمبود منگنز و آهن علائم مشابهی دارد، اما در کمبود منگنز و آهن این کمبود از برگهای جوانتر شروع میشود و در ابتدا حتی کوچکترین رگبرگها نیز سبز میشوند. در کمبود منیزیم نکروزحاشیهای بوجود میآید ولی در کمبود عناصر ریز مغذی نکروز دیده نمیشود.



در شرایط زیر کمبود منیزیم بدتر شده و بیشتر به چشم میخورد:
- خاک های شنی
- خاک های اسیدی
- خاک های غنی از پتاسیم
- خاک هایی که کودهای پتاسه در آنها بیرویه استفاده شده است
- دوره های مرطوب و سرد زمستان
نکته: در حضور منیزیم فعالیتهای فتوسنتزی افزایش یافته و عملکرد محصولات به طرز قابل ملاحظهای بهبود مییابد.
علائم کمبود کلسیم در فلفل دلمهای:
روی گلگاه میوهها، لکههای بزرگ، فرورفته و آبکی ایجاد میشود.لکهها ابتدا نرم است، سپس با خشک شدن سفت شده و در نهایت سیاه میگردد و ممکن است در آن ناحیه انواع کپکها ایجاد شود، البته امکان دارد چندین قسمت از همان میوه تحت تأثیر قرار گیرد و لکهها با پیشرفت کمبود کلسیم گسترش یابند. این اختلال میتواند به طور ناگهانی و گسترده ظاهر شود، بنابراین مدیریت مصرف کلسیم در گلخانه و کشت های فلفل دلمهای از اهمیت زیادی برخوردار است.


علائم کمبود کلسیم در بافت برگ های جوان رخ می دهد: برگهای بالایی کلروز بین رگبرگی را نشان می دهند، جوانترین آنها لکه های نکروزه قهوه ای تیره را در حاشیه برگ نشان می دهند. تیغه های برگ به سمت پایین قاشقی میشوند.

در شرایط زیر مشکلات کمبود کلسیم بیشتر میشود:
- خاکهای اسیدی
- خاک های شنی یا سبک (قابلیت آبشویی بالا)
- خاکهای پیت اسیدی
- خاک های غنی از سدیم
- خاک های غنی از آلومینیوم
- شرایط خشکسالی
- میوه ای سرشار از نیتروژن یا پتاسیم
- میوه بزرگ
نقش کلسیم در گیاه عبارتست از:
- تشکیل دیواره سلولی قوی و در نتیجه برای یکدستی و انبارمانی میوه
- توسعه میوه، کیفیت میوه
- پیشگیری از پوسیدگی گلگاه، اختلالات فیزیولوژیکی و ارتقای سلامت گیاه
علائم کمبودگوگرد در فلفل دلمهای:
جوانترین برگها در بالای گیاه کلروز یکنواخت سبز روشن نشان میدهند، در حالی که رگبرگهای برگ سبز تیره باقی میمانند، با مشاهده از دور، به نظر می رسد که برگها به طور یکنواخت کلروتیک هستند، اما رگبرگهای سبز را می توان با بررسی در برابر نور مشاهده کرد.


برگهای جوان یک کلروز بین رگبرگی زرد سبز را نشان میدهند که از پایه برگ شروع شده و روی تیغه برگ پیشروی میکند، ارتفاع کل بوته به شدت کاهش مییابد زیرا میانگرهها کوتاهتر از حد معمول هستند.


در شرایط زیر کمبود گوگرد تشدید میگردد:
- خاکهای اسیدی
- خاکهای سبک و شنی (آبشوئی)
- مواد آلی کم
- خاکهای با هوادهی ضعیف (خاکهای غرقابی)
- مناطقی با آلاینده های صنعتی
علائم کمبود آهن در فلفل دلمهای:
در کمبود آهن، ارتفاع کل گیاه کاهش مییابد، برگها پژمرده و شل به نظر میرسند، همه برگها کلروز نسبتاً یکنواختی را نشان داده و علائم با تغییر رنگ به زرد، سبز میان رگبرگی برگهای جوان گیاه شروع میشود. بعد از مدتی فقط رگبرگ های برگ سبز تیره باقی میمانند و با ادامه کمبود مداوم رگبرگها نیز کلروتیک میشوند.



نقش آهن در گیاه:
- برای فتوسنتز و متابولیسم گیاه ضروری است.
- برای رشد اولیه برگ، رشد قوی و بهره وری محصول از اهمیت زیادی برخوردار است.
در شرایط زیر کمبود آهن تشدید میگردد:
- pH بالا
- خاکهای پرآب
- خاکهای آهکی
- خاکهای دارای مس، منگنز یا روی بالا
علائم کمبود منگنز در فلفل دلمهای:
نواحی بین رگبرگی برگ های جوان کلروتیک میشوند، در حالی که رگبرگهای کوچک سبز تیره باقی میمانند.
کمبود منگنز و کمبود آهن باعث کلروز بین رگبرگی در برگهای جوان نیز میشودولی علایم کمبود منگنز تا حدود زیادی شبیه به علائم کمبود به نظر میرسد، تنها تفاوت آن با منیزیم این است که در کمبود منیزیم از برگهای مسنتر علایم کمبود شروع میشود ولی در کمبود منگنز علایم ابتدا در برگهای جوان رویت میشود.

علائم کمبود مولیبدن در فلفل دلمهای:
گیاه آسیبدیده هیچ تغییر رنگی نشان نمیدهد، اما برگهای جوان بدشکل میشود: قسمتهایی از تیغههای برگ از بین رفته، چروکیده یا قاشقی هستند.

نقش مولیبدن در گیاه :
در متابولیسم نیتروژن و فسفر در گیاه ایفای نقش میکند.
در شرایط زیر جذب مولیبدن دچار اختلال میشود:
- خاکهای اسیدی و پایین
- سطوح پایین مواد آلی خاک
علائم کمبود روی در فلفل دلمهای:
اندازه گیاه به دلیل کوتاه شدن میانگرهها و برگهای کوچکتر از حد معمولی شده و کلروز به صورت لکه ای نیز دیده میشود.

برنامه غذایی فلفل دلمه
هفته | روش اجرا | محصولات همیار دشت آبرون مصرفی | توضیحات |
۱ (بعد از نشا) | آبیاری | ریتاردو (۵–۱۰ لیتر/هکتار) | کاهش استرس انتقال نشا، تقویت سیستم ریشه |
۲ | آبیاری | ریژو (۴–۶ کیلو/هکتار) + هیومیکو (۳–۵ لیتر/هکتار) | تحریک ریشهزایی، بهبود جذب P و عناصر |
۳ | آبیاری | NPK 20-20-20 (۳–۵ کیلو/هکتار) + هیومیکو | شروع رشد رویشی، تعادل ماکرو |
۴ | آبیاری | NPK 20-20-20 + میکرو آبرون (۲–۳ کیلو/هکتار) | تأمین عناصر کمیاب (Fe, Mn, Zn, B) |
۵ | آبیاری | NPK 15-15-30 (۴–۶ کیلو/هکتار) + پتاسیمهیومات (یا هیومیکو) | شروع تشکیل گل، تقویت دیواره سلولی |
۶ | محلولپاشی | چلیت آهن آبرون (۲–۳ لیتر/هکتار) + سولفات روی (۱–۲ کیلو/هکتار) — در صورت نشانه کلروز | جلوگیری از کلروز آهنی در خاکهای قلیایی |
۷ | آبیاری | NPK 13-40-13 (۳–۴ کیلو/هکتار) + بیوآلجاکس (۲–۳ لیتر/هکتار) | گلدهی انبوه، تقویت گردهافشانی |
۸ | آبیاری | NPK 15-15-30 + کلسیمآبرون (۳–۴ لیتر/هکتار) | تشکیل میوه، جلوگیری از نکروز انتهای میوه |
۹ | محلولپاشی | کلسیمآبرون + بور آبرون (۱–۲ لیتر/هکتار هر کدام) | افزایش کیفیت میوه، جلوگیری از ریزش گل و میوه |
۱۰ | آبیاری | NPK 12-12-36 (۵–۷ کیلو/هکتار) + پتاسیوم سولفات آبرون (اگر نیاز باشد) | تکمیل رشد میوه، شیرینی و ضخامت دیواره |
۱۱ | آبیاری | NPK 12-12-36 + بیوآلجاکس | بهبود کیفیت، براقیت پوست، افزایش عمر انباری |
۱۲–۱۴ | آبیاری دورهای | NPK پتاسبالا + کلسیمآبرون (هر ۵–۷ روز یکبار تا برداشت) | حفظ تولید، جلوگیری از فرسایش کیفیت در برداشتهای متوالی |




