برنامه غذایی خیار

برنامه غذایی خیار 

به طور کلی، خیار جزو گیاهان یک‌ساله است که طول آن به ۱ تا ۳ متر می‌رسد. علاوه بر این، خیار برگ‌های گرد با ۳ تا ۵ لوب و ساقه‌های گوشه‌دار دارد.
از سوی دیگر، خیار گیاهی یک‌پایه است که تحت شرایط روز بلند و دمای بالا، گل‌های نر بیشتری تولید می‌کند. در نتیجه، گرده‌افشانی آن معمولاً توسط حشرات (زنبور) انجام می‌شود.
 
با این وجود، در برخی از خیارها میوه‌های پارتنوکارپیک تولید شده و نیازی به گرده‌افشانی ندارند. بنابراین، تدوین یک برنامه غذایی خیار دقیق برای دستیابی به حداکثر عملکرد ضروری است.
به طور کلی، کشت روی پشته‌هایی که 1.5 تا 2 متر از هم فاصله دارند انجام می‌گیرد. در این حالت، آب از یک طرف وارد شده و به صورت نشتی به ریشه گیاه می‌رسد.
پیش از کاشت بذر، زمین را باید آب داد تا خط آب مشخص شود. سپس در محل خط آب، حفره‌هایی به عمق 3 تا 4 سانتی‌متر ایجاد کرده و داخل هر حفره 2 تا 3 بذر (که قبلاً به مدت 24 ساعت خیسانده‌اند) به فاصله 50 تا 70 سانتی‌متر کشت می‌شود.
پس از آن، بذرها بعد از 6 تا 8 روز جوانه زده و زمانی که بوته‌ها 2 تا 4 برگی شدند، بوته‌های ضعیف‌تر را قطع کرده و بوته‌های قوی‌تر را برای میوه‌دهی نگه می‌دارند.
همچنین، بعد از این که بوته خیار ظاهر شد، باید مرتب اطراف آن را وجین کرد. علاوه بر این، در فصل گرم که خیار به باردهی می‌رسد، هر 5 تا 7 روز یک بار احتیاج به آبیاری دارد.
در نهایت، آبیاری باید به آهستگی و آرامی انجام شود به‌طوری‌که حداقل تا عمق 60 سانتی‌متری خاک نفوذ کند. توجه داشته باشید که به هیچ وجه نباید روی برگ‌های بوته‌های خیار آب پاشید، زیرا باعث تولید قارچ روی برگ‌ها می‌شود.
 

کاشت و برنامه غذایی خیار در زمین کشاورزی

گیاه خیار (به انگلیسی Cucumber) 

برنامه غذایی خیار

خیار یک محصول فصل گرم است که در دمای 18 تا 30 درجه سانتی گراد بهترین رشد را دارد و در دماهای زیر 10 درجه سانتی گراد سرما زده می‌شود. خاک‌های لومی حاصلخیز با زهکشی خوب برای رشد خیار توصیه می‌شود.

زمان کشت بذر در برنامه غذایی خیار

زمان مناسب برای کشت بذر خیار در محیط آزاد، از اواخر فروردین تا اواخر اردیبهشت ماه است؛ یعنی زمانی که خطر سرمای بهاری کاملاً از بین رفته باشد. اولین و مهم‌ترین گام در اجرای یک برنامه غذایی خیار موفق، آماده‌سازی اصولی بستر رشد است. در این مرحله، زمین را تا عمق ۶۰ سانتی‌متر شخم زده و سپس کود حیوانی کاملاً پوسیده را به میزان ۵۰ تا ۲۰۰ تن در هکتار به خاک اضافه می‌کنیم. پس از آن، کودهای شیمیایی پایه (شامل ازت، فسفر و پتاس) را به عنوان زیربنا و شروع برنامه تغذیه‌ای خیار به زمین اضافه می‌کنیم تا بستر ایده‌آلی برای جوانه‌زنی و رشد قوی بوته فراهم شود.
به همین دلیل، تأمین کودهای پایه در این مرحله، اولین گام عملی در اجرای یک برنامه تغذیه‌ای خیار موفق است.

کشت بهاره و مدیریت تغذیه خیار

به طور مشخص، کشت روی پشته‌هایی که ۱.۵ تا ۲ متر از هم فاصله دارند انجام می‌گیرد. در این حالت، آب از یک طرف وارد شده و به صورت نشتی به ریشه گیاه می‌رسد.
پیش از کاشت بذر، زمین را باید آب داد تا خط آب مشخص شود. سپس در محل خط آب، حفره‌هایی به عمق ۳ تا ۴ سانتی‌متر ایجاد کرده و داخل هر حفره ۲ تا ۳ بذر خیسانده شده کشت می‌شود.
پس از آن، بذرها بعد از ۶ تا ۸ روز جوانه زده و زمانی که بوته‌ها ۲ تا ۴ برگی شدند، بوته‌های ضعیف‌تر حذف و بوته‌های قوی‌تر نگه داشته می‌شوند.
همچنین، بعد از ظاهر شدن بوته خیار، باید مرتب اطراف آن را وجین کرد. علاوه بر این، در فصل گرم هر ۵ تا ۷ روز یک‌بار آبیاری لازم است.
در نهایت، آبیاری باید به آهستگی انجام شود به‌طوری‌که حداقل تا عمق ۶۰ سانتی‌متری خاک نفوذ کند. توجه داشته باشید که به هیچ وجه نباید روی برگ‌ها آب پاشید، زیرا باعث تولید قارچ می‌شود.
برنامه غذایی خیار

نگهداری خیار و تأثیر برنامه کودی بر ماندگاری

به عنوان مثال، نگهداری صحیح میوه خیار پس از برداشت، نتیجه‌ی مستقیم رعایت یک برنامه غذایی خیار اصولی و متعادل در طول دوره رشد است؛ زیرا بوته‌های تغذیه‌شده، میوه‌هایی با دیواره سلولی قوی‌تر و ماندگاری بالاتر تولید می‌کنند.
 
با این حال، میوه‌های خیار اگر در دمای پایین‌تر از ۱۰ درجه سانتی‌گراد نگهداری شوند، به سرعت دچار سرمازدگی و لکه‌های آب‌سوخته می‌شوند. در واقع، دمای ایده‌آل برای انبارداری خیار، ۱۲ تا ۱۳ درجه سانتی‌گراد همراه با رطوبت نسبی ۹۵ درصد است.
 
لازم به ذکر است که در دمای ۱۵ درجه سانتی‌گراد و بالاتر، خیار به سرعت زرد شده و کیفیت بازاری و تازگی خود را از دست می‌دهد. بنابراین، رعایت اصول تغذیه خیار در دوران رشد، تأثیر مستقیمی بر کیفیت و ماندگاری محصول پس از برداشت دارد.

 

برنامه غذایی خیار

جدول جامع برنامه غذایی خیار را برای مراحل مختلف رشد، از بستر سازی تا پایان برداشت، مشاهده می‌کنید.

بستر سازی زمین

زمان مصرف

نام کود مصرفی

میزان مصرف و روش مصرف

بستر سازی قبل از انتقال نشا

لبین 20-20-20 یا ریتاردو- فولویک اسید

لبین 10-12 کیلوگرم در هکتار و ریتاردو به صورت چالکود در زیر نشاها به میزان30-50 گرم و فولویک اسید 10 گرم  قرار داده شود.

 کشت خیار

در سینی نشا و قبل از انتقال

شیوه مصرف

محصول

میزان مصرف

   آبکود-آبیاری سینی های نشاء

ریژو

3-5 لیتر در 1000 

محلولپاشی

آمیفورت مکس

نیم کیلوگرم در 1000 لیتر آب

چند برگی

شیوه مصرف

محصول

میزان مصرف

آبکود

نوتریفوس

2 لیتر در 1000 متر مربع

Labin NPK 10-40-10

2 کیلوگرم در 1000 متر مربع

محلولپاشی

بمباردیر

1.5 لیتر در 1000+ 5 لیتر در 1000

کائوس xt

2 لیتر در 1000

میکروپلاس لبین

2 کیلوگرم در 1000

رشد رویشی

شیوه مصرف

محصول

میزان مصرف

    

آبکود

ریژو+ labin NPK20-20-20

3 لیتر در 1000 متر مربع+2 کیلوگرم در 1000 متر مربع

اسپارتان

1 لیتر در 1000 متر مربع

محلولپاشی

میکرومیکس*

1 کیلوگرم در 1000 متر مربع

Labin20-20-20

2 کیلوگرم در 1000 متر مربع+2 لیتر در 1000

کائوس xt

2 لیتر در 1000

منگزینک پلاس+آمیفورت مکس

2 لیتر در 1000+.نیم  در 1000

سیلیکات پتاسیم

2 لیتر در 1000

کوپرا جی ال

2لیتر در 1000

 

فراکتون

1 کیلوگرم در هکتار

نکته: کود میکرومیکس به فاصله یک هفته بعد از مصرف کود NPK مصرف شود.

اوایل دوره برداشت

شیوه مصرف

محصول

میزان مصرف

 آبکود

Topusing 12-12-36

2 کیلوگرم در 1000 متر مربع

اسپارتان+سولفات پتاسیم

1 لیتر در 1000 متر مربع+2 کیلوگرم در 1000 متر مربع

فسفیت کا سی +بیوآلجاکس

1.5 لیتر در 1000+1.5 لیتر در 1000 متر مربع

میکروپلاس لبین+آمیفورت

1.5 کیلوگرم در 1000+2 لیتر در 1000 متر مربع

لبیکومگ

1.5 لیتر در 1000+50 گرم در 1000 متر مربع

اواسط تا انتهای دوره برداشت

شیوه مصرف

محصول

میزان مصرف

آبکود

سولفات پتاسیم

2کیلوگرم در 1000 متر مربع

بیوفولویک اسید تاپ یوزینگ

1 کیلوگرم در 1000 متر مربع

کلات آهن باسشن

400-500 گرم در 1000 متر مربع

15-5-35 لبین

2 کیلوگرم در 1000 متر مربع

 

 

محلولپاشی

فسفیت پتاسیم+بیوآلجاکس

1.5 لیتر در 1000+1.5 لیتر در 1000 متر مربع

منگزینک پلاس

لیتر در 1000 متر مربع تا آخر دوره برداشت هر هفته استفاده شود

بمباردیر شوگر

2 لیتر در 1000 متر مربع+2 لیتر در 1000 متر مربع

سیلیکات پتاسیم

2 لیتر در 1000

آمیفورت مکس

نیم در هزار – هر هفته همراه با منگزینک پلاس برای ابقای بوته استفاده شود.

توجه:  این برنامه برای شرایط ایده آل نوشته شده و در صورت آزمون آب و خاک و تغییر شرایط محیطی قابل تغییر می‌باشد.

امکان درج دیدگاه بسته شده است